Kolejna ciekawostka wyłapana przez Pana Michała Smoczyka. Tym razem udało się uchwycić pozostałości starego obiektu sakralnego - prawdopodobnie kościółka. Tym cenniejsze wydają się być fotografie, które zobaczycie, bowiem są ostatnim namacalnym dowodem potwierdzającym istnienie tego obiektu. Sprawdzcie sami co na ten temat pisze Pan Michał.
Z początkiem bieżącego roku zaczęto rozbudowę rzepińskiej przychodni Ośrodka Zdrowia przy ul. Słubickiej. Od strony północnej dobudowywany jest następny przylegający budynek. Przy kopaniu fundamentów pod ten nowy budynek odsłonięte zostały na kilka dni pozostałości innej wcześniejszej budowli, która kiedyś stała na tym miejscu, m.in. fragmenty posadzki i zarys ceglanych ścian. Udało mi się je sfotografować zanim wylano fundamenty i budowa zakryła te pozostałości.
Starsi mieszkańcy Rzepina pamiętają, że w tym właśnie miejscu znajdował się kiedyś trzeci w naszym mieście kościółek lub kaplica. Według ustnych relacji niektórych mieszkańców miasta wiem, że miał on kształt rotundy z kopulastym dachem, wewnątrz posiadał on freski, a w oknach były ślady witraży. W latach 50. był już mocno podniszczony, a pod koniec lat 60. stały już tylko ruiny. We wczesnych latach 70. został rozebrany.
Eckert i Umiński (1965) piszą, że w XVII wieku był w Rzepinie „jeszcze inny kościółek” stojący przy nieistniejącej już także Bramie Ośniańskiej, czyli właśnie w tym samym rejonie. Wyprowadzano stamtąd zmarłych, a więc pełnił rolę kaplicy pogrzebowej – obecnie do roli tej zaadaptowano na naszym cmentarzu komunalnym jeden z poniemieckich grobowców. Potem w budynku tym znajdował się magazyn, a w XIX wieku ponownie był kaplicą.
Budynek ten widnieje też na przedwojennych mapach miasta, choć nie ma sygnatury kościoła. A przy tym przedwojenni niemieccy mieszkańcy Rzepina twierdzą, że w tym miejscu nie było kościółka tylko dom pogrzebowy (choć możliwe jest, że kaplica pełniła funkcję domu pogrzebowego).
Michał Smoczyk, msmoczyk@wp.pl
Wykorzystane źródła:
1. Eckert M., Umiński T. 1965. Ziemia słubicko-rzepińska. Przewodnik turystyczno-krajoznawczy. Lubuskie Towarzystwo Kultury, Zielona Góra. 84 pp.




Ilość głosów: 6
Komentarze ( 6 ) :
Dodaj/Pokaż komentarzeStał on mianowicie dokładnie na zadrzewionym "cyplu" przy samym rozwidleniu szos, około 30 m od rzeczonego miejsca. Miejsce można rozpoznać, bo wokół są starsze drzewa a to miejsce jest luką i nie ma tam drzew - tu właśnie stała.
Niedługo zamieścimy sprostowanie.
Nic nie wiem o dokładnej lokalizacji, tylko czytałem o tym w książeczce Eckerta i Umińskiego - tam też jest zdawkowo. Pozdrawiam,
A w którym miejscu była Brama Ośniańska? Możesz jakoś przybliżyć jej lokalizację?
Pozdrawiam serdecznie.
Komentarze są moderowane (przeczytaj regulamin), zostaną dodane po zatwierdzeniu.
Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za komentarze użytkowników. Adresy IP są logowane.