Zdrowy styl życia

Przyjemne ćwiczenia

28-08-2011 , kategoria: Zdrowy styl życia, dodał: Adam Szulczewski, Liczba odsłon: 354

W poprzednim felietonie poświęconym aktywności ruchowej zacytowałem stare porzekadło: Ruch może zastąpić lek, natomiast wszystkie leki nie zastąpią ruchu.

Mimo tego, iż o ruchu mówi wielu, to systematyczne działanie w tej materii podejmuje już mały procent ludzi. Dlaczego?

A no właśnie, dlaczego?

Jest jedna przyczyna. Wszystko inne to już tylko wymówki.

Jaka jest ta przyczyna?

Wielu ludzi kojarzy sobie ćwiczenia jako coś nieprzyjemnego, sprawiającego przykrość, a nawet ból. W umysłach wielu osób panuje przekonanie, że im większych oczekujemy rezultatów, tym bardziej intensywny powinien być wysiłek. Duża część ludzi wierzy święcie w to, iż trzeba się „katować” całymi godzinami. Sądzą, że jeśli po dwóch treningach nie było pozytywnych rezultatów, np. w gubieniu nadwagi, to znaczy, że ten środek u nich nie działa, że ćwiczą za mało intensywnie, że należy na to poświęcić zdecydowanie więcej czasu.

A ludzie nie lubią tego, co jest nieprzyjemne, czegoś co sprawia ból. Wolą robić rzeczy, które sprawiają przyjemność. I jest to zupełnie naturalne. Właśnie te dwie przeciwstawne sobie siły, tak naprawdę kierują naszym życiem.

Ludzie robią to co jest przyjemne, a za wszelką cenę unikają działań, sprawiających dyskomfort, ból.

Właśnie przekonanie o tym, iż ćwiczenia mogą sprawiać ból, są nieprzyjemne, że trzeba się mocno pocić, że trzeba się mocno poświęcać by odnieść w tej dziedzinie sukces, odstręczają od ćwiczeń.

A jaka jest prawda? Pisałem już o przekonaniach. Jest to właśnie jedno z takich fałszywych przekonań.

Ruch wcale nie jest nieprzyjemny. Wręcz przeciwnie, ruch może sprawiać wielką przyjemność.

Ruch może i powinien być przyjemny. Zobaczmy jaką frajdę sprawia dzieciom zabawa, bieganie. Tak samo jak małe dzieci zachowują się zwierzęta. Jeśli ktoś ma psa, to na pewno zauważa jego radość w momencie, gdy piesek może się wyszaleć, pobiegać, poskakać, wykonać wiele zrywów. Objawia to swojemu panu wielkim ożywieniem, merdaniem ogona, przyjemnością widoczną w każdym ruchu, postawie, wielkiej ochocie do zabawy.

Ruch jest wprogramowany w naturę każdego stworzenia. Nasze ciała domagają się ruchu, wołają, krzyczą o to. Oczywiście do czasu. Gdy z powodu zaniedbań ciało jest osłabione, schorowane, każdy wysiłek sprawia mu ból. Zresztą, tak sądzę, te właśnie dolegliwości są sygnałami wysyłanymi przez ciało, mięśnie, stawy. Są informacją, którą niewielu ludzi potrafi odczytać. Nie potrafią tego odczytać również lekarze, radząc swoim pacjentom skarżącym się na bóle mięśni, stawów kręgosłupa, zażycie środków przeciwbólowych, leków zamiast przepisać odpowiednie dawki ruchu, ćwiczenie osłabionych mięśni.

Siedząca praca, ograniczanie poruszania się do niezbędnego minimum, czasem tylko do krzątania się po domu powoduje osłabienie mięśni, kości, stawów, zastoje krwi, gorsze samopoczucie, osłabienie wydolności, wytrzymałości, siły, gibkości, pogarszanie się zdrowia układu krążenia, oddechowego, itd. Sprzyja osteoporozie, cukrzycy, nowotworom, chorobom układu krążenia.

Bez względu na stan w jakim człowiek się znajduje, często możliwe jest odwrócenie strat poniesionych na zdrowiu wynikających z niedoboru lub braku ruchu.

Zdrowie można przywrócić, poprawić sprawność, sprawić by mięśnie i kości odbudowały swoje możliwości, by stawy znów stały się sprawne, gibkie, by nie sprawiały bólu. Do tego jest potrzebny mało intensywny, ale za to dłużej trwający wysiłek.

Jaki? O tym mówiłem.

Co najważniejsze, takie wysiłki mogą stać się przyjemne.

Jak sprawić, by ruch stał się przyjemny? By sprawiał radość i by przynosił korzyści dla zdrowia?

Należy zastosować politykę małych kroków. Zaplanować odpowiednie dawki ruchu. Na początek małe, mało intensywne. Z czasem, wraz z adaptacją mięśni, stawów, całego organizmu, można będzie te dawki zwiększać.

Można połączyć ruch z zabawą, np. zagrać w piłkę, uprawiać taniec, chodzić po górach, organizować wycieczki w grupie, zapisać się na grupowe zajęcia typu aerobik, joga, stretching, ćwiczenia na siłowni, i inne.
Można zacząć uprawiać marsze połączone z fotografowaniem, obserwacją przyrody, filmowaniem.
Można zacząć uprawiać sporty walki w klubie, w grupie. Można zacząć boksowanie na worku.
Można zacząć uprawiać rekreację, dłuższe marsze przy okazji wyprowadzania psa na spacer. Wystarczy zacząć stosować nieco wyższe niż dotychczas tempo.
Można zamienić drogę do i z pracy na pieszą (lub rowerową) zamiast dotychczasowej w samochodzie, tramwaju lub autobusie.
Można skorzystać gumowych lub sprężynowych ekspanderów w pracy.
Wystarczy wykorzystać chwilową przerwę by na przykład wykonać po jednej serii rozciągania gum na każdą grupę mięśniową.
Można stosować ćwiczenia izometryczne w czasie jazdy tramwajem, autobusem, samochodem. Tego może nikt nie zauważyć, że ćwiczymy a korzyść odniesiemy. Przy ćwiczeniach izometrycznych, czyli napinaniu mięśni bez widocznego ruchu, należy pamiętać, by nie... pokazywać niepotrzebnych grymasów na twarzy.
Można zastosować ćwiczenie, które już proponowałem w felietonie „Jedno ćwiczenie”, czyli podciąganie na drążku. Jeden z czytelników mojego bloga zaczął stosować to ćwiczenie kilkadziesiąt dni temu i wrócił w tak krótkim czasie do formy sprzed kilkudziesięciu lat
Można tu zastosować wiele innych, nowych pomysłów, lub zastosować stare, sprawdzone sposoby wzmagania aktywności.
Dawno zapomniana skakanka, i wiele innych urządzeń może być doskonałym narzędziem do stosowania aktywności w dowolnych fragmentach dnia. Nie wymaga to ani dodatkowego czasu, ani rezygnacji z innych życiowych pasji, czy pracy.
Zacznij być trenerem nie tylko dla siebie, ale również dla innych. To sprawi, że poczujesz się pewniej, będziesz bardziej konsekwentny, bardziej systematyczny i wytrwały.