Przejazdem

Dziwny to kraj – ta Polska,
Który od łona
Matki swej znasz…
Taki on swojski,
Tak dobrze znany – Twój…

A jednak wystarczy
Po torach żelaznych
W jakiś cichutki
Polski udać się kąt
I ze zdumieniem
Odkryć można, że to
Całkiem inna Polska,
Całkiem inny dom…

Lecz oto się staje
Na oczach Twoich cud,
Bo mimo, żeś odkrył
Nieznany zakątek,
To czujesz się tutaj
Jak na podwórku swym.

I bruk uliczny
Małych domków czar
Jak bliźniacza perła
Z tej samej małży
Lśni jak Twój własny
Gdzieś tam w Polsce kąt.

I wieża kościoła,
Choć pod innym wezwaniem
Dumnie góruje
Tak jak u Ciebie,
W miasteczku odległym…

I znika z oczu
Kilometrów ciąg
I tylko szyny
Je przypominają,
Bo przecież jesteś
U siebie, w domu, wciąż –
Tak zżyty ze swym
Niepoznanym krajem.

I wiedz na pewno,
Że łza niejedna
Zakręci się w oku,
W jakim byś nie był
Tej ziemi kawalątku…

Z maleńką tylko,
Drobniutką różnicą –
Że przecież nie w każdej
Tak jak w tej nowej stronie
Nie wszędzie Ci serce
Podwójnie zapłonie…

Bo choć w każdym miejscu
Docenisz ziemi
Ojczystej uroki,
To tylko tutaj –
Hen, daleko na zachód
Od mego Poznania
Zostało me serce
Już nie do odzyskania…

I kto by pomyślał
Że tak przejazdem
Na małej stacji
Rzepin nazwanej
Pozostanie ma dusza
Przy blondynie
Znikającym w oddali…

Natalia Maria Araszkiewicz

Drogi czytelniku, jeśli znasz inne formy artystycznej twórczości poświęconej naszemu miastu napisz do nas na adres redakcja@rzepin.net.

*Ze względu na wyjątkową tematykę wiersza postanowiliśmy przekornie umieścić go w dziale z felietonami. Ku pamięci.

Dodaj/Pokaż komentarze

Dodaj komentarz

Komentarze są moderowane (przeczytaj regulamin), zostaną dodane po zatwierdzeniu.

Przepisz kod z obrazka:
Twoje imię(*):
Komentarz(*):

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za komentarze użytkowników. Adresy IP są logowane.